من این زندان به جرم مرد بودن می کشم ای عشق !

ای غم نکند تو هم خدایی؟!!!

باز این دل سرگشته ی من یاد آن قصه شیرین افتاد

بیستون بود و تمنای دو دست

آزمون بود و تماشای دو عشق

در زمانی که چو کبک

خنده می زد شیرین ....تیشه می زد فرهاد

نتوان گفت به جانبازی فرهاد افسوس

نتوان کرد ز بی دردی شیرین فریاد...

توپ فوتبال سال 1387 هم بی صبرانه منتظره تا از دروازه دلم دریبل

کنم و با اعتماد به نفس در زمین حریف پیش برم.

من نیامده ام که بازی زندگی را واگذار کنم بلکه ، مصمم هستم تا گل

های موفقیت را یکی از پس از دیگری در قلب دروازه زندگی جای دهم.
به این ترتیب می خواهم همیشه پیروز وسربلند میدان زندگی باشم.

گودرزی گوینده خبر جوانه ها

سلام می کنم به همه دوستان خوبم و بابت این غیبت طولانی از همه

پوزش می خوام

برای تبریک سال نو دیگه خیلی دیر شده ولی از صمیم قلب امیدوارم در

سال جدیداز دریچه خوش بینی به زندگی نگاه کنیم.تلاش کنیم تا اتفاقات

خوشایند رو برای خودمون ودیگران خلق کنیم، نه انکه در انتظار

وحسرت لحظات خوب وشیرین ، زندگی رو به کام خودمون ودیگران

تلخ کنیم..

به هر جهت دلم نمی یاد تبریک نگم

"سال نو برهمگی مبارک".  

 ساعت  ۲۴:۰۰

اینجا تهران است..

صدا وسیمای قلبی آرام  و تپنده        کوچک اما پرامید

شب به سکوت محکوم

 وآسمان محروم!

خواب سایه سیاهش را بر چشم های زمین گسترانیده است.

ومن در لابه لای خلوت خیال

                                        به چه می اندیشم ؟!!!

کوچه ها وخیابان های تهران خالی از هیاهو وبه دور از نشاط

دلم از زمین وزمینیان گرفته است

که ناگاه

تلالو نگاه آسمان

                       دیده هایم را نشانه می گیرد

همه جا تاریک وظامانی است

اما

آسمان پا برجاست

                         آسمان بیدار است

ستاره هایش روزنه های امید را به سویم می گشاید

درخشش ماه در دل سیاه شب نوید بخش روزی آفتابی است

آری

        فردا نزدیک است

                               و اینک در لابه لای خلوت خیال

من در اندیشه خویشم!!!

.این شعر رو در خلوت یاسی خودم سرودم .

تو را

        نه

            بتی را دوست میدارم

                                       که خویش ساخته ام

ماندنت را اصرار داری اگر

                                      رهایم کن!

قول می دهم عاشقت بمانم.

چقدر صدایت خوب است 

                                آنگاه که خموشی

وچقدر دوستت دارم

                           به شرط آنکه نباشی.

کاش بدانی

                که سیگار ورل روشنفکری

                                                     احمقانه ترین انتخاب دنیاست

                                                                                             برای دست های تو!

قرار را نیامدنت خوشتر

بگذار در انتظار بتم لحظه ها را بتپم

آمدنت هرگز مباد!

                        که حضورت طعم دهانم را گس می کند.

حضورت فراسوی میز

گندابه رویاهاست.

فنجان خالی ات  را دوست می دارم زن!

رهایم کن!

قول می دهم عاشقت بمانم

که لجن زار

                محصول معشوقه های ماندگار است.

                                                                     استاد شاهکار